Μελετώ Μόνος Ε

Ιστορία Ε Ψηφ. Σχολείο

Αφηγήσεις Ιστορίας Ε'

Ενότητα 1
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ


1. Οι Ρωμαίοι κυβερνούν τους Έλληνες speaker1

2. Οι Έλληνες «κατακτούν» τους Ρωμαίους με τον πολιτισμό τους speaker1

3. Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία, μια υπερδύναμη του αρχαίου κόσμου speaker1

4. Η καθημερινή ζωή στην αρχαία Ρώμη speaker1

Ενότητα 2

Η ΡΩΜΑΪΚΗ ΑYΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ


5.
Μεγάλες αλλαγές στη διοίκηση της αυτοκρατορίας speaker1

6. Μια νέα πρωτεύουσα, η Κωνσταντινούπολη speaker1

7. Η Κωνσταντινούπολη οχυρώνεται και στολίζεται με έργα τέχνης  speaker1

8. Ο χριστιανισμός γίνεται επίσημη θρησκεία speaker1

9. Η Αυτοκρατορία χωρίζεται σε Ανατολική και Δυτική speaker1

10. Το Παλάτι, ο Ιππόδρομος και οι Δήμοι speaker1

11. Η καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο speaker1

12. Η εκπαίδευση στο Βυζάντιο speaker1

Ενότητα 3
ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ

13. Ο Ιουστινιανός μεταρρυθμίζει τη διοίκηση και τη νομοθεσία speaker1

14. Οι Δήμοι αναστατώνουν την πρωτεύουσα με τη «στάση του νίκα» speaker1

15. Η Αγία Σοφία, ένα αριστούργημα της αρχιτεκτονικής speaker1

16. Το βυζαντινό κράτος μεγαλώνει και φτάνει στα παλιά σύνορα της αυτοκρατορίας speaker1

Ενότητα 4
ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΚΟΙ ΛΑΟΙ


17.
Οι γείτονες των Βυζαντινών speaker1

18.
Πέρσες και Άβαροι συμμαχούν εναντίον του Βυζαντίου speaker1

19.
Οι Βυζαντινοί και οι Άραβες speaker1

20. Η φύλαξη των ανατολικών συνόρων και οι Ακρίτες speaker1

21. Το Βυζάντιο εκχριστιανίζει τους Σλάβους speaker1

22. Φιλικές σχέσεις και συγκρούσεις με τους Βούλγαρους και τους Ρώσους speaker1


Ενότητα 5
Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΚΜΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

23. Η νομοθεσία και η διοίκηση εκσυγχρονίζονται speaker1

24. Η κρίση της εικονομαχίας διχάζει τους Βυζαντινούς speaker1

25. Το Βυζάντιο φτάνει στο απόγειο της ακμής του speaker1

26. Η ανάπτυξη των γραμμάτων και η μελέτη των αρχαίων Ελλήνων κλασσικών speaker1

27. Η καθημερινή ζωή στην ύπαιθρο στα χρόνια των Ισαύρων και των Μακεδόνων speaker1

Ενότητα 6
ΤΟ ΒYΖΑΝΤΙΟ ΠΑΡΑΚΜΑΖΕΙ ΚΑΙ YΠΟΚYΠΤΕΙ ΣΕ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ

28. Το Κράτος αντιμετωπίζει μεγάλα εσωτερικά προβλήματα speaker1

29. Νέοι εχθροί εμφανίζονται και αποσπούν εδάφη από την αυτοκρατορία speaker1

30α. Η τέταρτη σταυροφορία και η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους speaker1

30β. Τα ελληνικά κράτη μετά την άλωση της Πόλης speaker1

31. Η ανάκτηση της Πόλης από το Μιχαήλ Η’, τον Παλαιολόγο speaker1

32. Η Θεσσαλονίκη γνωρίζει μεγάλη ακμή speaker1

33. Οι Οθωμανοί Τούρκοι κατακτούν βυζαντινά εδάφη speaker1

34. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προσπαθεί να σώσει την πρωτεύουσα speaker1

35. Οι Τούρκοι πολιορκούν την Κωνσταντινούπολη speaker1

36. Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους speaker1

Ενότητα 7

ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒYΖΑΝΤΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

37. Η βυζαντινή Κύπρος speaker1

38. Η διπλωματία των Βυζαντινών speaker1

39. Η γυναίκα στη βυζαντινή κοινωνία speaker1

40. Η βυζαντινή τέχνη speaker1

41. Η παιδεία στο Βυζάντιο speaker1

42. Η γλώσσα των Βυζαντινών speaker1

ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤ
Θέματα από τη Βυζαντινή Ιστορία  

ΚΕΦΑΛΑΙO 39

Announcer

 Η γυναίκα στη βυζαντινή κοινωνία

Πατήστε το πλήκτρο για να ακούσετε την αφήγηση!!!
Η ζωή της γυναίκας στο Βυζάντιο επηρεαζόταν από τους νόμους και τις συνήθειες
της εποχής, που την ήθελαν κατώτερη από τον άνδρα. Με την επίδραση του
χριστιανισμού και την πάροδο του χρόνου όμως η θέση των γυναικών βελτιώθηκε και η
παρουσία τους στην κοινωνική ζωή του Βυζαντίου ήταν σημαντική.


Πατήστε το πλήκτρο για να ακούσετε την αφήγηση!!! 
 

Στην πρώτη βυζαντινή περίοδο η νομοθεσία για τη γυναίκα παρέμεινε ίδια με τη ρωμαϊκή και συμπληρώθηκε με τις συνήθειες που βρήκε στην ανατολική αυτοκρατορία, μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας στο Βυζάντιο. Οι συνήθειες αυτές ήθελαν τη γυναίκα να μένει διαρκώς στο σπίτι. Ενάρετη θεωρούσαν την ανύπαντρη που ήταν υπάκουη στον πατέρα της και την παντρεμένη που ήταν υποταγμένη στον άνδρα της.

Η νομοθεσία του Ιουστινιανού όμως, επηρεασμένη από το χριστιανικό λόγο και την επιμονή της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, έδωσε αρκετά δικαιώματα στη γυναίκα μέσα στην οικογένεια και όρισε το γάμο ως «κοινωνία θείου και ανθρωπίνου Δικαίου».

Όπως αναφέρθηκε και αλλού,1 τα κορίτσια δεν πήγαιναν στο σχολείο. Έμεναν κοντά στη μητέρα τους και βοηθούσαν στις εργασίες του σπιτιού. Πλάι της ασκούνταν στη μαγειρική και στη φροντίδα των μικρότερων αδελφών τους. Μάθαιναν ακόμη να υφαίνουν, να κεντούν και να πλέκουν. Οι μητέρες που ήξεραν γράμματα, μάθαιναν στις κόρες τους ανάγνωση, γραφή, τραγούδια του λαού και ψαλμούς της εκκλησίας.

Η πιο συχνή έξοδός τους από σπίτι ήταν η μετάβασή τους στην εκκλησία, με τη συνοδεία των γονιών τους. Κι εκεί όμως παρακολουθούσαν τη λειτουργία από ξεχωριστό χώρο, το γυναικωνίτη. Έπαιρναν ακόμη μέρος στις οικογενειακές και τις τοπικές γιορτές, στις οποίες έβρισκαν ευκαιρία να χορέψουν και να διασκεδάσουν. Με τη συγκατάθεση των ανδρών ή των γονιών τους πολλές Βυζαντινές πήγαιναν στα δημόσια λουτρά της Πόλης.

Η νόμιμη ηλικία του γάμου για τις γυναίκες άρχιζε στα δώδεκα χρόνια και για τους άνδρες στα δεκατέσσερα. Για το γάμο των κοριτσιών ήταν απαραίτητη η συγκατάθεση του πατέρα. Αν αυτός δε ζούσε, τη φροντίδα αυτή είχαν η μητέρα και οι μεγαλύτεροι αδελφοί τους.


 

Πατήστε το πλήκτρο για να ακούσετε την αφήγηση!!!

 


Παρά τα εμπόδια των νόμων και των παραδόσεων, που όριζαν ότι «δεν επιτρέπεται στις γυναίκες να καθίζουν στο εργαστήρι, να πωλούν και να αγοράζουν», πολλές γυναίκες σταδιοδρόμησαν σε επαγγέλματα της αγοράς και ιδιαίτερα σε όσα είχαν σχέση με τα υφάσματα. Οι βυζαντινές πηγές μιλούν ακόμη για γυναίκες ιατρούς, μαίες, «δασκάλες κόμμωσης και ραπτικής», αλλά και ιδιοκτήτριες καταστημάτων τροφίμων.

Οι γυναίκες των αρχοντικών οικογενειών είχαν σημαντική παρουσία στην κοινωνική ζωή του Βυζαντίου. Πολλές από αυτές διακρίθηκαν ως αυτοκράτειρες και έπαιξαν ξεχωριστό πολιτικό ρόλο, πλάι στους άνδρες ή τους γιους τους. Τέτοιες ήταν η Αγία Ελένη, μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Ευδοκία, σύζυγος του Θεοδοσίου Β’, η αυτοκράτειρα Θεοδώρα, σύζυγος του Ιουστινιανού, η Ειρήνη η Αθηναία και η Θεοδώρα, οι οποίες ως αυτοκράτειρες έδωσαν λύσεις στη μακρόχρονη διαμάχη της εικονομαχίας. Αρκετές βυζαντινές γυναίκες ακόμη διακρίθηκαν στα γράμματα, όπως η Άννα Κομνηνή στην ιστορία και η Κασσιανή στην υμνογραφία.

Όλες όμως οι βυζαντινές γυναίκες έπαιξαν ένα θαυμαστό ρόλο ως μητέρες και σύζυγοι και σ’ αυτές ανήκει ένα σημαντικό μέρος της τιμής που η ιστορία απέδωσε σε πολλούς από τους γιους ή τους άνδρες τους.

1Δες κεφάλιο 12.