Μελετώ Μόνος Ε

Ιστορία Ε Ψηφ. Σχολείο

Αφηγήσεις Ιστορίας Ε'

Ενότητα 1
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΙ


1. Οι Ρωμαίοι κυβερνούν τους Έλληνες speaker1

2. Οι Έλληνες «κατακτούν» τους Ρωμαίους με τον πολιτισμό τους speaker1

3. Η ρωμαϊκή αυτοκρατορία, μια υπερδύναμη του αρχαίου κόσμου speaker1

4. Η καθημερινή ζωή στην αρχαία Ρώμη speaker1

Ενότητα 2

Η ΡΩΜΑΪΚΗ ΑYΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ


5.
Μεγάλες αλλαγές στη διοίκηση της αυτοκρατορίας speaker1

6. Μια νέα πρωτεύουσα, η Κωνσταντινούπολη speaker1

7. Η Κωνσταντινούπολη οχυρώνεται και στολίζεται με έργα τέχνης  speaker1

8. Ο χριστιανισμός γίνεται επίσημη θρησκεία speaker1

9. Η Αυτοκρατορία χωρίζεται σε Ανατολική και Δυτική speaker1

10. Το Παλάτι, ο Ιππόδρομος και οι Δήμοι speaker1

11. Η καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο speaker1

12. Η εκπαίδευση στο Βυζάντιο speaker1

Ενότητα 3
ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ

13. Ο Ιουστινιανός μεταρρυθμίζει τη διοίκηση και τη νομοθεσία speaker1

14. Οι Δήμοι αναστατώνουν την πρωτεύουσα με τη «στάση του νίκα» speaker1

15. Η Αγία Σοφία, ένα αριστούργημα της αρχιτεκτονικής speaker1

16. Το βυζαντινό κράτος μεγαλώνει και φτάνει στα παλιά σύνορα της αυτοκρατορίας speaker1

Ενότητα 4
ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΚΟΙ ΛΑΟΙ


17.
Οι γείτονες των Βυζαντινών speaker1

18.
Πέρσες και Άβαροι συμμαχούν εναντίον του Βυζαντίου speaker1

19.
Οι Βυζαντινοί και οι Άραβες speaker1

20. Η φύλαξη των ανατολικών συνόρων και οι Ακρίτες speaker1

21. Το Βυζάντιο εκχριστιανίζει τους Σλάβους speaker1

22. Φιλικές σχέσεις και συγκρούσεις με τους Βούλγαρους και τους Ρώσους speaker1


Ενότητα 5
Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΚΜΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

23. Η νομοθεσία και η διοίκηση εκσυγχρονίζονται speaker1

24. Η κρίση της εικονομαχίας διχάζει τους Βυζαντινούς speaker1

25. Το Βυζάντιο φτάνει στο απόγειο της ακμής του speaker1

26. Η ανάπτυξη των γραμμάτων και η μελέτη των αρχαίων Ελλήνων κλασσικών speaker1

27. Η καθημερινή ζωή στην ύπαιθρο στα χρόνια των Ισαύρων και των Μακεδόνων speaker1

Ενότητα 6
ΤΟ ΒYΖΑΝΤΙΟ ΠΑΡΑΚΜΑΖΕΙ ΚΑΙ YΠΟΚYΠΤΕΙ ΣΕ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ

28. Το Κράτος αντιμετωπίζει μεγάλα εσωτερικά προβλήματα speaker1

29. Νέοι εχθροί εμφανίζονται και αποσπούν εδάφη από την αυτοκρατορία speaker1

30α. Η τέταρτη σταυροφορία και η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους speaker1

30β. Τα ελληνικά κράτη μετά την άλωση της Πόλης speaker1

31. Η ανάκτηση της Πόλης από το Μιχαήλ Η’, τον Παλαιολόγο speaker1

32. Η Θεσσαλονίκη γνωρίζει μεγάλη ακμή speaker1

33. Οι Οθωμανοί Τούρκοι κατακτούν βυζαντινά εδάφη speaker1

34. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προσπαθεί να σώσει την πρωτεύουσα speaker1

35. Οι Τούρκοι πολιορκούν την Κωνσταντινούπολη speaker1

36. Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους speaker1

Ενότητα 7

ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒYΖΑΝΤΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

37. Η βυζαντινή Κύπρος speaker1

38. Η διπλωματία των Βυζαντινών speaker1

39. Η γυναίκα στη βυζαντινή κοινωνία speaker1

40. Η βυζαντινή τέχνη speaker1

41. Η παιδεία στο Βυζάντιο speaker1

42. Η γλώσσα των Βυζαντινών speaker1

ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤ
Το Βυζάντιο παρακμάζει και υποκύπτει σε κατακτητές  

ΚΕΦΑΛΑΙO 34

Announcer

Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος προσπαθεί να σώσει την πρωτεύουσα

Πατήστε το πλήκτρο για να ακούσετε την αφήγηση!!!
Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος γίνεται αυτοκράτορας στην Πόλη. Όλοι
τον δέχονται με ανακούφιση και στηρίζουν τις ελπίδες τους σ’ αυτόν. Κι
εκείνος κάνει ό,τι είναι δυνατό για τη διαφύλαξη και τη σωτηρία της.

 

Πατήστε το πλήκτρο για να ακούσετε την αφήγηση!!!

        Ο αυτοκράτορας Ιωάννης Η’ Παλαιολόγος πέθανε το 1448, πριν ολοκληρώσει την προσπάθειά του για την ένωση των εκκλησιών, αφήνοντας το θέμα αυτό σε εκκρεμότητα και το λαό σε αναταραχή. Οι άρχοντες και ο λαός της Πόλης διάλεξαν για νέο αυτοκράτορα τον αδελφό του Κωνσταντίνο, Δεσπότη1, ως τότε, του Μιστρά. Τα χρόνια που κυβέρνησε εκεί διακρινόταν ως καλός στρατιωτικός, δίκαιος κυβερνήτης, σεβαστός και αγαπητός άρχοντας.

Την είδηση της εκλογής του έφερε στο νέο αυτοκράτορα, που βρισκόταν στο Μιστρά, ένα γρήγορο καράβι, μαζί με τις ευχές και τις ελπίδες όλων.

Ο Κωνσταντίνος δέχτηκε την πρόταση των Βυζαντινών και στέφθηκε αυτοκράτορας από τον επίσκοπο του Μιστρά με μια απλή τελετή στη μητρόπολη της μικρής πολιτείας του Μοριά. Ύστερα χωρίς καθυστέρηση και με το ίδιο πλοίο ξεκίνησε για την Πόλη.

Στην Κωνσταντινούπολη έγινε δεκτός από το λαό με αγάπη και πολλές προσδοκίες. Όλοι πίστευαν ότι αυτός μόνο μπορούσε να ενώσει τους διχασμένους Βυζαντινούς και να σώσει την πόλη από τους κινδύνους που την απειλούσαν. Ο Κωνσταντίνος όμως γνώριζε καλά τις δυσκολίες που τον περίμεναν και αποφάσισε να τις αντιμετωπίσει. Γι’ αυτό, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του:

  • Έστειλε πρεσβευτές στο σουλτάνο Μουράτ Β’ και πρότεινε συνθήκη ειρήνης ανάμεσά τους. Ο Μουράτ αναγνώρισε το νέο αυτοκράτορα και συμφώνησε για την ειρήνη που του ζήτησε.
  • Πήρε για συνεργάτες του ανθρώπους ενωτικούς και ανθενωτικούς, για να συμφιλιώσει τις δυο αντιμαχόμενες παρατάξεις. Προσπάθησε να τους πείσει να μονοιάσουν και να συνεργαστούν για την ενότητα της χριστιανοσύνης, αλλά και για τη σωτηρία της Κωνσταντινούπολης και της αυτοκρατορίας.
  • Οργάνωσε και εξόπλισε τη μικρή φρουρά της Πόλης, συντήρησε τα καράβια του στόλου κι ασφάλισε την είσοδο του Κεράτιου κόλπου με διπλή χοντρή αλυσίδα, εμποδίζοντας την είσοδο εχθρικών πλοίων σ’ αυτόν.
  • Επικοινώνησε με τον Πάπα και ζήτησε τη βοήθεια που αυτός είχε υποσχεθεί στον αδελφό του. Του πρότεινε ακόμη να στείλει καθολικούς ιερωμένους του στην Πόλη, για  να συλλειτουργήσουν στην Αγία Σοφία με κληρικούς της ορθόδοξης εκκλησίας.
  • Κάλεσε, τέλος, τις παροικίες2 των ξένων, που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη, να βοηθήσουν με χρήματα και μάχιμους άνδρες την επισκευή των τειχών και την οργάνωση της άμυνας της Πόλης, φροντίζοντας έτσι και για τη δική τους ασφάλεια.

 

Πατήστε το πλήκτρο για να ακούσετε την αφήγηση!!!

Η βοήθεια από τον Πάπα και τη Δύση δεν ήρθε. Οι Βενετοί της Πόλης έδωσαν πλοία, μαχητές και τεχνίτες για τη συντήρηση του στόλου. Οι Γενουάτες έθεσαν στη διάθεση του αυτοκράτορα εφτακόσιους μαχητές και τον ονομαστό στρατιωτικό Ιωάννη Ιουστινιάνη. Και ο Κωνσταντίνος ανέθεσε σ’ αυτόν τη συντήρηση των τειχών και την άμυνα της Πόλης. Κοντά τους βρέθηκαν ακόμη πολλοί εθελοντές, Έλληνες και ξένοι. Παρόλα αυτά όμως, το σύνολο των μάχιμων υπερασπιστών δεν ξεπερνούσε τις δέκα χιλιάδες άνδρες.

Στο πρώτο διάστημα της βασιλείας του Κωνσταντίνου ηρέμησαν και οι διαμάχες ανάμεσα στους ενωτικούς και τους ανθενωτικούς. Αναζωπυρώθηκαν όμως από την παρουσία Καθολικών ιερωμένων στην κοινή λειτουργία με Ορθόδοξους, που έγινε στην Αγία Σοφία (1452).

Οι εσωτερικές αυτές διαμάχες των Βυζαντινών γίνονταν γνωστές στους Τούρκους και διευκόλυναν τα σχέδιά τους για την Άλωση της Πόλης. Μετά το θάνατο του Μουράτ Β’ (1451), μάλιστα, ο γιος του και νέος σουλτάνος Μωάμεθ Β’, 21 χρόνων τότε, έλεγε ότι: «τελευταία επιθυμία κι εντολή του πατέρα του ήταν να κυριέψει αυτός την Πόλη».

1Δεσπότης: ηγεμόνας, κυβερνήτης.

2παροικίες: κοινότητες ξένων στην Πόλη (Δες κεφάλαια 28 και 29).