Ιστορία ΣΤ' Ψηφ. Σχολείο

Αφηγήσεις Ιστορίας ΣΤ'

Ενότητα 1
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. Τι μάθαμε στην Ιστορία της Ε΄,
     τι θα μάθουμε φέτος
speaker1

2.
Η Ευρώπη στα νεότερα χρόνια speaker1

Ενότητα 2
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ


3. Η Οθωμανική αυτοκρατορία speaker1

4.
Βενετοί, Γενουάτες και
     άλλοι κατακτητές
speaker1

5.
Ο σουλτάνος παραχωρεί
     «προνόμια»
speaker1

6. Οι συνθήκες ζωής
     των υποδούλων
speaker1

7.Οι κοινότητες μια μορφή
    αυτοδιοίκησης
speaker1

8. Οικονομικές δραστηριότητες
    των Ελλήνων
speaker1

9. Χαρές και λύπες
    της καθημερινής ζωής
speaker1

10. Θρύλοι και παραδόσεις
       συντηρούν την ελπίδα
speaker1

11. Τα σχολεία και
        οι δάσκαλοι του Γένους
speaker1

12. Πνευματική ανάπτυξη
      μέσα στη σκλαβιά
speaker1

13.  Κλέφτες και αρματολοί speaker1

14.  Τα κάστρα της λευτεριάς speaker1

15.  Η ένοπλη ορμή
        για απελευθέρωση
speaker1

16. Το όραμα του
       Ρήγα Φεραίου
speaker1

Ενότητα 3
Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ


17. Η Φιλική εταιρεία speaker1

18.
Η Επανάσταση αρχίζει
από τη Μολδοβλαχία
speaker1

19.
Η Επανάσταση εξαπλώνεται speaker1

20.  Η Επανάσταση
σημειώνει επιτυχίες
speaker1

21. Η Επανάσταση εδραιώνεται speaker1

22. Την Επανάσταση κλονίζουν
αδυναμίες και εσωτερικές
διαμάχες
speaker1

23. Διακυβέρνηση των
επαναστατημένων Ελλήνων
speaker1

24. Οι μεγάλες δυνάμεις απέναντι
στον αγώνα - Φιλελληνισμός
speaker1

25. Τούρκοι και Αιγύπτιοι
εναντίον των Ελλήνων
speaker1

26. Ο Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο
και τη Στερεά Ελλάδα
speaker1

27. Η πολιορκία και η έξοδος
του Μεσολογγιού
speaker1

28. Ο αγώνας γύρω από
την Ακρόπολη
speaker1

29. Η επέμβαση των
Μεγάλων δυνάμεων
speaker1

30. Ο Καποδίστριας
κυβερνήτης
speaker1

Ενότητα 4

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

31. Προσδοκίες των Ελλήνων
από το νέο κράτος
speaker1

32.
Η καθημερινή ζωή
στα χρόνια του Όθωνα
speaker1

33.
Από τη γενιά του '21
σε μια νέα γενιά πολιτικών
speaker1

34. Ένταση στα Βαλκάνια speaker1

35. Εξελίξεις στον ελληνικό
χώρο
speaker1

36. Ο αγώνας για τη
Μακεδονία
speaker1

37. Οι Βαλκανικοί πόλεμοι speaker1

38. Πνευματική άνθηση στο
ελεύθερο ελληνικό κράτος

39. Ο Α' Παγκόσμιος πόλεμος
και η Ελλάδα
speaker1

40. Ο ελληνισμός της Θράκης
και της Μ. Ασίας
speaker1

41. Ο Μικρασιατικός πόλεμος speaker1

42. Το διάστημα του Μεσοπολέμου speaker1

43. Ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος speaker1

44. Οι Έλληνες αντιμέτωποι
 με τους κατακτητές
speaker1

45. Ο εμφύλιος πόλεμος speaker1

46. Η Ελλάδα μετά
τον εμφύλιο πόλεμο
speaker1

47. Ανατροπή και αποκατάσταση
της δημοκρατίας
speaker1

48. Το κυπριακό, ένα μεγάλο
εθνικό θέμα
speaker1

49. Προς την ενωμένη Ευρώπη speaker1

50. Η πνευματική άνθηση
συνεχίζεται
speaker1

51. Ο ελληνισμός στο πέρασμα
των αιώνων
speaker1

7. Οι κοινότητες μια μορφή αυτοδιοίκησης

Εκτύπωση PDF

img4_1

Οι κοινότητες μια μορφή αυτοδιοίκησηςAnnouncer


Πατήστε το πλήκτρο για να ακούσετε την αφήγηση!!!

Οι Έλληνες στα χρόνια της Τουρκοκρατίας είχαν μια μορφή κοινοτικής αυτοδιοίκησης. Αυτή η κοινοτική διοίκηση, με κάποιες διαφορές, υπήρχε από τα αρχαία και τα βυζαντινά χρόνια. Οι Τούρκοι την προσάρμοσαν στις ανάγκες της δικής τους διοίκησης και πέτυχαν να ελέγχουν καλύτερα τους ραγιάδες και να εισπράττουν τους φόρους χωρίς έξοδα και φροντίδες.

Οι κοινοτικοί άρχοντες, γνωστοί με πολλά ονόματα, όπως κοτζαμπάσηδες, δημογέροντες, πρόκριτοι, προεστοί κ.ά. προέρχονταν κυρίως από εύπορες οικογένειες, Εκλέγονταν συνήθως για ένα χρόνο από τη συνέλευση του λαού (μάζωξη), που γινόταν στον αυλόγυρο της εκκλησίας. Την εκλογή όμως έπρεπε να την εγκρίνουν οι Τούρκοι. Αυτό δείχνει ότι οι κοινοτικοί άρχοντες έπρεπε να είναι αρεστοί στις οθωμανικές αρχές.

Οι δημογέροντες εκπροσωπούσαν τους Έλληνες κι ήταν υπεύθυνοι να τηρούν την τάξη, όσες φορές η κρατική εξουσία δεν ήταν σε θέση να τη διατηρήσει. Κύριο έργο τους ήταν να συντάσσουν τους φορολογικούς καταλόγους ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες κάθε οικογένειας και να εισπράττουν τους φόρους. Το κράτος καθόριζε το ποσό που θα πλήρωνε κάθε κοινότητα κι αν κάποιοι δεν είχαν να πληρώσουν το ποσό, το πλήρωναν οι υπόλοιποι.


Πατήστε το πλήκτρο για να ακούσετε την αφήγηση!!!

Οι δημογέροντες δίκαζαν κιόλας κτηματικές και άλλες διαφορές ανάμεσα στους κατοίκους της κοινότητας κι έβγαζαν τις αποφάσεις τους με βάση τα έθιμα (πατροπαράδοτες συνήθειες). Οι Έλληνες είχαν πιο πολύ εμπιστοσύνη σ' αυτά τα δικαστήρια παρά στα τουρκικά.

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έδειχνε η κοινότητα για την παιδεία. Πολλά σχολεία ιδρύθηκαν και λειτούργησαν τότε με δαπάνες των κοινοτήτων.

Μερικές κοινότητες, εξαιτίας της θέσης τους, της παραγωγής που είχαν ή για άλλους λόγους, κατάφερναν να πετύχουν από το σουλτάνο το λεγόμενο «κοινοτικό προνόμιο». Στην περίπτωση αυτή πλήρωναν λιγότερους φόρους και γλίτωναν από ποικίλες καταπιέσεις. Το προνόμιο αυτό βοήθησε κάποιες περιοχές (Μέτσοβο, Ζαγόρι, Κυκλάδες, Χίος κ.ά.) να γνωρίσουν μεγάλη ανάπτυξη.